Epidemiologia

Opryszczka płciowa jest jednym z najczęściej przenoszonych drogą płciową schorzeń. Jednakże ze względu na fakt, że wiele osób zakażonych nie ma w ogóle objawów w postaci pęcherzyków lub ma je słabo nasilone i nie zgłasza się do lekarza– dane epidemiologiczne są trudne do zebrania. [6,7].

Według danych australijskich nie tyle bezobjawowy przebieg choroby, co źle rozpoznane lub zinterpretowane objawy u 60% osób zakażonych, przyczyniają się do szybkiego rozprzestrzeniania się choroby[17].

wykres: 20% objawy
opryszczki poprawnie rozpoznane; 20% bez objawów - brak rozpoznania; 60%
objawy obecne - źle zinterpretowane

kolor 1 20% objawy opryszczki poprawnie rozpoznane
kolor 2 20% bez objawów - brak rozpoznania
kolor 3 60% objawy obecne - źle zinterpretowane

Rys. Częstość rozpoznanych i nierozpoznanych zakażeń opryszczką płciową w populacji australijskiej [17]

Największym problemem związanym z rozprzestrzenianiem się opryszczki genitalnej jest zjawisko tzw. „asymptomatic virus shedding” czyli bezobjawowego namnażania/siania wirusa. Oznacza to, że pacjent zarażony wirusem może nie mieć objawów (pęcherzyków i nadżerek) w czasie kiedy wirus rozmnaża się na powierzchni skóry i śluzówek, a chory będzie zakaźny dla otoczenia będąc zupełnie tego nieświadomym.

epidemiologia-schemat

W USA, co piąta osoba jest zakażona wirusem HSV-2, co wiąże sie prawdopodobnie z częstszym występowaniem wirusa wśród osób rasy czarnej[8]. W Australii dane zbierane w Klinice Położniczej w Sydney wskazują na zakażenie 12% populacji kobiet[9].

W Polsce dane GUS nie są miarodajne, ponieważ lekarze nie zgłaszają przypadków opryszczki płciowej, tak, jak mają obowiązek to czynić w przypadku poważniejszych chorób wenerycznych jak np. kiły.

Z poniższej tabelki przedstawiającej ilość zgłoszonych przypadków leczenia zakażeń HSV-2 na 100 000 mieszkańców (WHO), niskie liczby dla Polski i dla Kazachstanu świadczą o braku danych i braku systemu zgłoszeń tej choroby , a nie o wybitnym poziomie zdrowia w tych krajach (w przeciwieństwie do „zawirusowanej” Estonii i Wielkiej Brytanii).

Zgłoszenia zakażeń HSV-2 na 100 000 mieszkańców, dane WHO Regional Office for Europe

region 2002 2003 2004
Estonia 29,32 37,69 50,59
Kazachstan ? ? ?
Polska 1,18 1,18 1,23
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej 30,81 30,01 31,87

Jednym z naszych celów jest zorganizowanie stron zainteresowanych przeprowadzeniem pierwszego w Polsce badania przesiewowego na temat zakażeń wirusem HSV-2: należałoby oznaczyć przeciwciała przeciw HSV-2 w surowicy wybranej i odpowiednio licznej grupy kobiet i mężczyzn. Wówczas będzie można powiedzieć jaka jest prawdopodobna częstość występowania zakażeń HSV-2 w Polsce.

W USA, prawdopodobnie co piąta osoba jest zakażona wirusem HSV-2, co wiąże sie z częstszym występowaniem wirusa wśród osób rasy czarnej[8]. W Australii dane zbierane w Klinice Położniczej w Sydney wskazują na zakażenie 12% populacji kobiet[9].

Opryszczka częściej występuje wśród kobiet (58%) niż mężczyzn (21%)[10].

Inne badania wykazały, że częstość występowania opryszczki płciowej u homoseksualnych mężczyzn wynosi 61% w przypadku mężczyzn chorujacych na AIDS, a 28% w przypadku niezakażonych wirusem HIV[11]

Czynniki Ryzyka[12,13]

Szereg zachowań i czynników ryzyka wiąże się z zachorowaniem na opryszczkę genitalną:

  • Płeć żeńska – opryszczka częściej występuje u kobiet niż mężczyzn
  • Liczni partnerzy seksualni
  • Wcześnie rozpoczęte współżycie płciowe
  • Niższy status socjo-ekonomiczny
  • Wiek (skumulowany czas trwania ekspozycji na wirusa) [14]